dinsdag 28 maart 2017

De (Moes-) tuin in.

Het is warmer en zonniger buiten. Tijd voor de tuin! Hoog tijd. Alles loopt al uit. De eerste blaadjes lopen al uit van de appelboom, de tulpen zijn al zichtbaar en de narcissen in volle bloei.
Zaterdag hebben de de schutting gedaan. De schuttingpalen liepen niet meer in een lijn, dus moesten we een creatieve oplossing zoeken voor onze kant van de schutting.
Zo zag het er vorige week uit. We waren van plan om dan maar tussen de palen matten van wilgentenen te plaatsen en deze vast te maken op de dwars liggende balken.
We waren net begonnen met de eerste halve mat, toen de buurvrouw aangaf dat ze dit niet wilde. Omdat we met iedereen, en zeker onze buren, in vrede willen leven hebben we het plan aangepast en zijn we opnieuw naar de houthandel gegaan.  Extra hout gekocht er andere tussenbalken tussen geplaatst. Al doende bedachten we dat we het dan ook anders wilden doen en de staande balken dan ook achter de matten wilden hebben. We hadden die eerste mat gehalveerd, dus moest er weer een andere, langere mat komen.
Veel gedoe en extra kosten, maar het resultaat mag er  zijn;

(Het beeld vertekent een beetje door de schaduwen.)

Tijdens het kopen van het hout en de wilgentenen matten hebben we ook even rondgekeken bij de tuincentra.  Wat je daar allemaal ziet voor het moestuinieren! Complete bakken, met vakverdeling, grond en plexiglas overkappingen. Ik hoefde maar ja te zeggen en het had in de auto gestaan. Maar ik wilde ze niet. Zou ik er beter van gaan tuinieren? Zou het mijn tuinierplezier verhogen? Of zou het alleen maar mijn tuinierkosten verhogen?
Soms heb ik na een paar dagen spijt dat ik een aankoop niet heb gedaan. Nu heb ik dat nog steeds niet. Die bakken niet in ieder geval. Wel twijfel ik nog over zo'n kleine gietijzeren potkachel voor in de tuin.
Zoiets;
Ach, n mens moet toch iets te willen houden? Want zeg nou zelf, ze zijn toch aardig prijzig. Al kan ik wel  t sprokkelhout uit t bos halen....

Eindelijk stond de schutting, dus maandagmiddag ben ik gelijk weer aan de gang gegaan voor de moestuin. Moestuin, dat klinkt heel wat. Het is misschien net 2,5 meter lang en n kleine meter diep. Het onkruid eruit gehaald en het koepeltje opgezet voor de eerste kweek.

Ik heb ooit wel eens stukjes gelezen over planten die goede buren van elkaar zijn, en planten die dat niet zijn. Maar vandaag had ik dat stukje net even niet bij de hand, dus heb ik willekeurig wat gezaaid. Ik zie wel. Pluksla, Roomse Kervel, Komkommer, Romatomaat, Radijs, Stamslaboon en rode biet heb ik er nu in staan. Sommige hiervan zijn wat oudere zaden, dus is de kans groot dat die niks gaan doen. Heb ik het toch geprobeerd. Niet zomaar weggegooid. 
Voor de koepel zie je nog een struikje van de broccoli, of wat t had moeten worden. Ik heb er wel enkele ministukjes van af kunnen halen. Helemaal links achterin de koepel zie je een klein struikje. Dat is wat overgebleven rucola.
Ja, van de moestuintjes van AH van vorig jaar!  Broccoli ook trouwens.

En voor de moestuintjes van dit jaar.... Staat de kweekbak ook vast klaar.

De moestuintjes moeten nog komen. Dat wordt komende weken minder boodschappen doen bij de supermarkt om de hoek, maar "helemaal" naar de AH fietsen. T is iets verder, valt dus wel mee hoor. Ik denk ook niet dat ik er echt  speciaal voor de moestuintjes naar toe zal gaan. Denk ik. ;-)

Verandert zo'n supermarktactie jou een beetje in je aankopen? Wanneer laat jij je verleiden door een winkel?

Mocht je er niks mee doen.... Ook voor mijn werk zoek ik er een paar. Dan wil ik die op woensdagmorgen gaan inzaaien, met mijn vaste woensdagmorgengroep.

vrijdag 24 maart 2017

Hond Zita wordt oud. En mobiele dierenarts is iets nieuws.


Dit is onze hond Zita.
Deze foto is genomen zo rond haar 14e verjaardag.
T kan een weekje ervoor of erna geweest zijn. Ze is een kruising Husky volgens haar paspoort. Iets daarvan kun je zien in haar ogen; een oog ijsblauw en een oog bruin, met een taartpuntje lichtblauw. Verder kun je het niet echt heel goed zien. Ze wordt vaak verward met een witte herder. Daarvan lopen er hier steeds meer in de buurt. Zo ineens zie je deze hond meer en meer. Ik vermoed dat ze populair zijn geworden.

Zita  is dus al 14. Ze is als pup uit het asiel gehaald toen ze 10 weken oud was. Ze is nooit ziek geweest. Ook nu is ze op zich nog gezond. Zit goed in de vacht. Wij kennen haar en weten dat haar vacht wel wat dunner is geworden en ze minder is gaan verharen. Eindelijk! Zou ik bijna zeggen. Ze verhaarde het héle jaar door. Ze werd wel eens haarbal genoemd.

We merkten niet alleen dat ze minder verhaarde, maar ook strammer bij haar achterpoten werd. Slaperiger. Kwam minder haar bench uit. Begon af en toe ook verschijnselen te tonen van incontinentie. Lijkt ook wat vergeetachtiger te worden. Dan loopt ze naar haar bak toe en halverwege lijkt ze zich af te vragen wat ze ook al weer van plan was en gaat weer terug de bench in. Of gaat 3x achter elkaar naar haar bak toe, neemt een slok water of een hap voer en gaat weer terug. Dat ze aardig doof is weten we ook al een tijdje. Vandaar dat we haar niet zo vaak meer los laten lopen, even een seintje geven kom, gaat makkelijker met de riem als roepend.

Onlangs hebben we een advertentie gezien van de mobidierenarts. Dit is de oplossing voor onze hond! En voor andere dieren denk ik. Deze dierenartsen komen aan huis. Ja, weet ik, doet elke dierenarts, maar deze werken andersom. Bij de gewone dierenarts moet je in principe met de hond naar de praktijk komen. Wil je dat de arts bij je thuis komt, moet je hier flink voor in de buidel tasten. En het voelt als vragen om een gunst. Iets speciaals. Bij de mobidierenarts is het andersom. Daar komen ze in principe bij je thuis. Veel fijner! Ja natuurlijk betaal je ook voorrijkosten, maar ook die zijn lager.

Deze dierenarts is vorige week bij Zita geweest.Om eens te kijken hoe het met Zita nu echt is. Wat een rust geeft dat voor het dier. Geen gestress in de auto of in de praktijkruimte.
Zita heeft een hartruis, waardoor haar oude lijf nu toch nog topsport moet leveren. Dus veel rust nodig heeft en minder lange afstanden wandelen. Dat deden we al, want dat hadden we al aangevoeld. Lange stukken wilde niet meer. We hebben nu een ruime week pijnstillers geprobeerd omdat ze een stramme achterhand heeft. Dat gaat goed en hier gaan we mee door. Ze komt veel meer spontaan de bench uit en is weer levendiger. Een pijnvrije oude dag!
Op de foto hierboven zie je dat Zita ook weer met haar achterste naast het kleedje ligt. Niet handig als ze druppeltjes urine verliest. Dus hebben we toch weer een kunststof mand aangeschaft. Dan kan dit opgevangen worden in t kleedje. Die kan vaak in de was. Het laminaat niet.

Met deze twee kleine aanpassingen hopen we Zita een fijne oude dag te geven.

Ik weet niet of de mobidierenarts overal in het land opereert of dat ze hier in Harderwijk als eerste dit idee oppakten.

De webiste in Harderwijk is; www.mobidierenarts.nl. 
Ik wil jullie gewoon ook laten weten dat deze mogelijkheid er is. Dit is geen reclame op hun verzoek, of omdat ik er geld mee verdien.
 

donderdag 23 maart 2017

Thuis en in de tuin aan de gang

Zomaar ineens twee dagen niet werken; Een hele maandag en dinsdag vrij.
Dat geeft een boel tijd om de dingen thuis eens een beetje aan te pakken. De belasting is de deur uit. De strijk gedaan, en gelijk mijn beige broek teruggevonden. Een broodje gebakken, rijstepap gekookt.
Narcissen geplukt in het slingerbos.....maar dat doe ik toch maar niet meer.... als ik bramen ga plukken, houd ik altijd minimale heuphoogte aan. Je moet er toch niet aan denken dat er een hondje over je bramen heeft geplast. Bij de narcissenplukkerij was ik dat even vergeten. Tja...Die gingen stinken, naar.... Dat doe ik maar niet meer.

De nieuwe zwarte broek heb ik korter gemaakt. De boel eens flink afgestoft.
Vandaag hangt de was voor het eerst buiten in de zon.
Zo ineens heb ik een hoop liggende klusjes af. En dat geeft een voldoening!
Ik heb de maten genomen van de schutting van de buren. We zouden deze samen plaatsen, maar bij de buren kwam er iets tussen en ineens stond dit er;




Aan onze kant zaten er nog planken tegenaan. die heb ik er vorige week ook afgeschroefd.
Nu moeten we op zoek naar een oplossing zodat het er voor ons ook toonbaar uitziet. Er aan onze kant planken tegenaan timmeren kan niet, omdat de planken nu niet meer recht op 1 lijn staan.
We overwegen om komende zaterdag dan maar wilgenmatten te kopen en die ertegenaan timmeren. die zijn flexibel. Er een andere schutting pal naast plaatsen, zou ook nog kunnen. Maar ik zie op tegen al dat werk.
Van mijn pa hoorde ik dat bij mijn zus een complete schutting geplaatst is door vaklui voor 200,-. Dat is ook nog weer een optie. Maar we moeten niet te lang wachten, de tuin en de appelboom loopt uit. Straks kunnen we nergens meer bij.
Het is nog even zoeken wat we nu gaan doen.

donderdag 9 maart 2017

De belastingaangifte; beetje schuiven op t eind loont.

Ik ben weer bezig met de jaarlijkse puzzel die belastingaangifte genoemd wordt. Ik vind dat altijd leuk om te doen.
Tja, iedereen zijn .... toch?

Het lijkt erop dat we dit jaar quitte spelen in de aangifte. We hebben al wel elke maand geld terug gehad via de voorlopige aangifte. Meestal kwam daar bij de aangifte nog wel wat bij.
Dit jaar lijkt het er op dat we quitte spelen. De een moet 3,- betalen en de ander 1,- ontvangen. De belastingdienst hanteert een ondergrens voor de te betalen en de te ontvangen bedragen. Als wij t zo laten krijgen wij er dus niks meer bij. Niks betalen en niks ontvangen.

Het spelen  met die ondergrenzen pakt leuk uit als je oplet. Hoe werkt het?
als je fiscaal partners bent mag je op te eind van de aangifte schuiven met het eindbedrag op de aangifte. In de praktijk komt het hele bedrag vaak op t bordje van de meest verdienende partner omdat je dan de hoogste aftrek geniet.
Even over die ondergrenzen van de belastingdienst.
Als je bij moet betalen,  en dit minder is dan 45,- hoeft dat niet. 
Als als je terug krijgt, en dit is minder dan 14,- dan krijg je dat niet.

Dus kunnen wij nu zo heen en weer schuiven dat de een 43,- moet betalen en dit dus nu niet hoeft. De ander krijgt 39,- terug en krijgt dit dus wèl. Door dit schuiven krijgen we dus toch nog 39,- aanvulling op de voorlopige teruggaaf.
Leuk toch als n beetje puzzelen je dit oplevert?

Is het aangifte doen voor jou ook een leuke puzzel of een soort corvee, die je elk jaar uitbesteed?
Ik laat de aangifte ook altijd even "weken" voor ik m opstuur. Vorige week heb ik het grootste deel al ingevuld. Ik stuur m nooit gelijk na het invullen weg. Wie weet ontdek ik nog dingen. Zo ontdekte ik die ondergrenzen vanavond en ben ik er mee aan t schuiven gegaan.

dinsdag 7 maart 2017

Boeket bloemen voor vorige bewoners, na 6 jaar.

Vorige week werden er bij ons een boeket bloemen bezorgd.
Nou ja, bij onze buren. Dus wij naar de  buren om het boeket op te halen. Bleek het niet voor ons. Was het voor de vorige bewoners.
Wij wonen hier al 6 jaar!
Was van de ING bank. Met excuses voor het ongemak (voor die vorige bewoners dan).
Enkele dagen ervoor hadden we post van de ING voor ze gehad. Die lag klaar om naar hen door te sturen. Denkend dat het een jaaropgaaf of zo zal zijn, zoiets maak je niet open, maar stuur je door.  Moest alleen het adres weer even opzoeken. Toch is het wel raar, na 6 jaar. We kregen eigenlijk nooit meer post voor de vorige bewoners. Op een enkele reclamefolder na.

Onze vorige bewoners zijn mensen van midden 80 jaar of misschien al wel ouder. Die ga je niet zeggen dat er hier een bloemetje voor ze staat. Of ze die even komen ophalen.
Nu we met dat boeket in onze handen stonden moesten we toch maar even in de auto stappen om dit naar hen toe brengen.

Bij het afgeven van het bloemetje herkende ze ons al niet eens meer.

Met het excuusbloemetje om een fout goed te maken hebben ze gelijk weer een nieuwe fout gemaakt door het op dit oude adres te sturen en niet naar hun nieuwe adres. Toch jammer, nu gaf het weer ongemak voor ons.

Ik denk dat wij het na bezorgd hebben omdat deze mensen al echt oud zijn. Bij veel jongere mensen had ik ze gebeld met n kom t maar even halen. Zou jij na 6 jaar dit bloemetje nog hebben na bezorgd?



zaterdag 4 maart 2017

Ben jij ook nog niet zeker over wat je wil stemmen?

Ben jij ook nog niet zeker over wat jij wil gaan stemmen? Er is nu zoveel gaande in de politiek.
Misschien stem je voor het eerst?
Of vind je het nu wel tijd om er toch maar weer eens gebruik van te gaan maken.
Er was een tijd dat men gewoontetrouw  net zo stemde als je pa en moe. Of je partner. Vrouwen hebben hier eigenlijk nog niet zo heel erg lang stemrecht. Pas sinds 1922. Toen mochten ze stemmen voor de tweede kamer verkiezingen.
Nederland liep toch nog voorop bij het toekennen van het vrouwenkiesrecht ten opzichte van Frankrijk en België. In die landen kwam er pas na de tweede wereldoorlog vrouwenkiesrecht. 
Het was nog heel lang gebruik om je man te vragen waar je het beste op kon stemmen.

Nu  kan iedereen zelf zijn beslissing maken. Maar wat is het soms moeilijk! Zeker nu. Er is zoveel gaande. Je hoort veel politici van alles beweren. Voor je uitgevogeld hebt hoe je er zelf over denkt, of wat de gevolgen zullen zijn van je keuze, is de verkiezingsdag alweer voorbij. Soms is het juist waar je zelf dagelijks tegenaan loopt, daar hoor je de politici niet over. Moet je eerst weer uitpluizen waar het staat in de verschillende verkiezingsprogramma's en hoe het er staat. Voor je dat goed en wel gevonden hebt is de verkiezingsdag al weer voorbij.
Verleidelijk om dan maar thuis te blijven. Maar eigenlijk ook weer niet....

Wat ik heb gedaan is verschillende kieswijzers er op na slaan en ze allemaal domweg uitproberen. Ik merkte dat ik toch wel in een bepaalde hoek uitkwam, daardoor weet ik nu wel wat ik wil gaan stemmen.

www.defiscalestemwijzer.nl
www.jongerenkieswijzer.nl

Zelfs de jongerenkieswijzer heb ik als 52 jarige gedaan, en kwam toch op n bekende plek uit.

Hier in onze stad is een bord geplaatst voor de verkiezingsposters.
Alleen; Ik vind het een dood ding! Alle posters hangen keurig allemaal  op volgorde, allemaal in dezelfde lijn, allemaal in dezelfde grootte. Het lééft niet. Je ziet de paal staan, met allemaal bonte plaatjes, maar de echte afbeelding op zich, het detail, zie je niet.


Ik vind een ouderwets verkiezingsbord toch het leukst. Een houten wandplaat, eerst nog kaal. Dan komt voorzichtig de eerste poster. Een paar dagen later fiets je er weer langs en zijn er ineens 3 bijgekomen, waarvan één hele grote joekel. Vervolgens regent het dagen achtereen en bladdert er weer eentje een beetje los, raakt een politicus zijn haren kwijt doordat er wat afscheurt... Ik mag dat wel.
Zo'n bord lééft.

Verkiezingsposters voor de ramen, heb ik ook nog niet zoveel gezien. is dat ook een uitstervend iets?

Weet jij al wat je gaat stemmen?  Wat is voor jou belangrijk bij je keuze?

dinsdag 28 februari 2017

Over rookworst. En zout.

Rookworst heeft bij ons in het gezin een ware ontwikkeling doorgemaakt.
We zijn begonnen met de allergoedkoopste rookworst uit de supermarkt. Precies, omdat die de goedkoopste was. Voor €0,69 of zo had je je vlees voor die dag. Ik heb het nu over de tijd dat we met zijn drietjes waren, ik met mijn twee kinderen. Dat is al weer een hele tijd geleden.

Later kregen we het wat breder en proefden we de rookworsten van het grote bekende rookworstmerk. Maar die vonden we geen van allen lekker. Wij vonden 'm zuur smaken. Dus toch weer terug naar de goedkopere. Intussen was ik weer getrouwd en hadden we het wat breder. Konden we ons iets duurdere rookworst veroorloven, maar deden we dat niet omdat we dat merk niet lekker vonden.

Nog weer later at ik eens ergens grovere rookworst. Die was ook wel lekker. Toen, op mijn werk eens grovere rookworst, vers van de supermarktslager. Die was nog lekkerder. Wel wat zoutig, zeg maar rustig zout. Maar lekker!
Die had ik dus daarna een paar keer gekocht voor thuis. Die was wel een stuk duurder. :-(
Het stukje worst op het bord werd daardoor wel ietsjes kleiner.
Maar ondertussen zijn de kinderen ook groter geworden en meer fijnproevers. Manlief was dat al. Ze gingen niet meer voor het groot, maar voor de smaak.



Zoals je weet hebben we een tijdje terug flink ingeslagen bij de slachter, uit het dorp van mijn pa. Ook rookworst.
Die was gewoon lekker. Maar die raakte op. Dus toch weer een rookworstje van de supermarktslager gekocht. Die was met toch zout ineens! Toen pas proefden we het echte verschil.
Die zoute rookworst willen we niet meer.
Dan maar eens proberen bij de slager tegenover de supermarkt? Mwah...Houdt niet over.

Vorige week dus toch maar weer extra vroeg naar het dorp van mijn pa om rookworst en ander vlees in te slaan. Ik heb toen een flinke voorraad ingeslagen. Bij controle van de kleine lettertjes bleek dat in supermarktrookworst 3 gram zout per 100 gram zit. Die van onze slachter 1,24 gram. En de worst werd alleen maar lekkerder door t lagere zoutgehalte.
Gelukkig kan je rookworst invriezen....

Even nog een leuke annecdote; Ik heb vorige week ook verse worst gekocht. Ik bestelde er 12, denkend aan saucijsjes. Ik denk dat is mooi, kunnen we er 3 of 4 keer van eten. Had ik er toch helemaal niet aan gedacht dat verse worst net zo groot is als een rookworst! Dat wordt dus komende maanden elke week wel een keertje verse worst eten. ;-)