vrijdag 20 januari 2017

'n Mooie start van de werkdag.

Vanmorgen werkte ik de hele dag op de andere locatie.
Daar kreeg ik een welkomstcadeautje; Prachtige vergezichten!





Prachtig toch!
Even gauw een paar foto's gemaakt en daarna rap aan t werk. Er moesten nog affiches gemaakt worden met de planning activiteiten voor komende week. En dat liefst vóór de geheugentraining die om 10.00 gaat beginnen.
Om half 12 hielp ik in het restaurant en was het nog zo mooi buiten. Vanuit het restaurant heb je dit uitzicht.


donderdag 19 januari 2017

Weekje in januari

De derde week al weer in dit jaar.
Maandag was het blue monday; volgens de media heeft een deskundige berekend dat dit de meest deprimenderende dag in het jaar zou zijn. De voornemens mislukt, nog een lange winter voor de boeg en noem maar op. Nou overdag had ik daar echt geen last van. Goede voornemens maak ik niet omdat het 1 januari is. Die had ik toen ook niet gemaakt. Die zijn dus ook niet tegengevallen.  ;-)
Manlief was thuis wegens griep.  Wat doe je weinig als er iemand ziek thuis is. Weinig werk bedoel ik. De kleine klusjes wel, maar grote dingen pak ik nu niet op; gewoon een beetje zorg voor elkaar en samen zijn. Heerlijk. Ondanks de griep, is t toch genieten.

's Avonds moest ik werken. Er kwam een koor optreden in het verzorgingshuis. Toen barstte de beruchte wet van Murphy los.
Alles wat mis kon gaan, ging ook mis.
Bij mijn binnenkomst was het overal wel erg stil..... Bleek ik het koor zelf niet op de weekaffiche gezet te hebben! Na n telefoontje bleek er een goeie tamtam aangezet zodat bewoners en verzorgenden het wel wisten. Kreeg ik een mailtje dat iets anders ook niet op de affiche vermeld was....
Deed géén van de 3 microfoons het, waren de kartonnen bekers op, moest het koffieapparaat op t drukste moment bijgevuld worden, was het printerpapier op waardoor we te weinig programmaboekjes hadden, was de ruimte voor het inzingen van het koor weer afgesloten, waren er minder vrijwilligers omdat die een ander overleg hadden, en zo ging het maar door....
Zenuwslopend....

Dinsdag ging ik naar de supermarkt voor de aanbieding van de koffie. Ik wilde even flink hamsteren. Op. Was ik helemaal voor niets daarheen gefietst.
Woensdag had ik meer geluk.

Vanmorgen ben ik weer naar mijn pa geweest. Ik wilde dat een beetje gaan minderen, maar ik merk dat hij toch erg naar mijn bezoekjes uitkijkt. Vanmorgen zei hij het ook nog; De week duurt erg lang als je niet geweest bent. Vandaag heb ik mijn pa maar eens aan t werk gezet. Gisteren had ik al inkopen gedaan voor een hele grote pan boerenkool. Heb ik pa aan het aardappelen schillen gezet. Hij heeft mij ook aan t werk gezet. Nu we toch aardappelen apart kookten (De pan bleek toch te klein om alles in 1 pan te doen) kon ik mooi wat extra aardappelen koken en kon hij die op die 4 magnetronborden doen. Moest er nog wel even 4 stukjes vlees gebakken worden. Ach ik was toch in de keuken bezig. Ja, hij weet t mooi te versieren.

Pa heeft 4 plastic magnetronborden met vakindeling. 1 bakje voor de aardappelen, eentje voor de groente en eentje voor t vlees. Groente doet hij er tegenwoordig niet meer op. Daarmee wacht hij toch hij het bord warm maakt om te gaan eten. Het is dubbel werk om de doperwtjes nu uit het blikje te halen, op het bord te doen, dat samen in de vriezer en later weer opwarmen. Nu doet hij de groente er pas op bij t opwarmen.
Dit is zijn systeem. En hoop ik dat er nog iets van vitamientjes in de groente zit.
Dus nu heeft hij 4 borden aardappelen met vlees en jus in de vriezer, een portie boerenkool met worst op een bord en een portie in de vriezer. Zaterdag krijgt hij soep van n buurvrouw. Hij vogelt het zo uit dat hij zelf amper hoeft te koken.
Na het koken hebben we afbakbroodjes die we vorige week samen hadden gekocht uitgeprobeerd. Nu weet hij ook hoe dit moet in zijn eigen oventje. Zo leert hij steeds weer iets bij en hoop ik dat hij vroeg of laat toch het zelf koken wat op gaat pakken.

Afgelopen week is ook onze oude tv opgehaald. Ik had m op facebook en marktplaats gezet om op te halen. Via Facebook was er eerst een oudere dame die m wel wilde hebben. Maar toen wij haar die tv brachten, bleek het niet te lukken omdat zij een heel ander systeem van aansluiten had. En ik durfde het risico niet te lopen om haar boel in de war te gooien, en dat voor een tweede toestel. Liever niet.

Zelf hebben wij een broodbakmachine op mogen halen bij iemand. Zijn wij heel blij mee! Kunnen we weer lekkere broodjes maken. Ik heb eerst een gewoon broodje geprobeerd. Zaterdag maak ik er eentje met grut, of gefrommel, zoals de kinderen dat altijd noemen.

Morgen moet ik de hele dag werken. De meeste van mijn diensten zijn korte stukjes van 3 uur. Morgen werk ik op de andere locatie. Ik hoop dat ik dan  wat meer tijd en rust heb om de weekaffiches te maken. Nu zonder fouten er in.



dinsdag 17 januari 2017

Hooggevoeligheid of HSP.

Soms komen er dingen voorbij, hoor je het, herken je het en vervolgens schuif je het opzij. Dat heb ik een beetje met hooggevoeligheid, of hoog sensitief persoon.
Ik herkende het bij mijzelf, en toch schoof ik het heel lang opzij. Ik begon er meer in de media over te horen, bestempelde het als een nieuwe hype in aantocht, dus schoof het opzij.
Maar toch... Nu ik minder goed in mijn vel zit... vraag ik t me toch af, heb ik sommige signalen dan zo genegeerd dat mijn emmer nu te vol zit?

Er viel een kwartje toen een cursusleidster tijdens een cursus van mijn werk aan een cursist vroeg; HSPertje zeker? Dat bleek zo te zijn. Dat die andere cursist een hsp is werd herkend doordat die cursist zich terugtrok in de pauze. Even een moment stilte, niets hoeven, niet hoeven praten. Dat is iets wat ik ook wel wilde doen bij dit soort dagen, maar dacht/vond dat dit dat a-sociaal, of vreemd gevonden werd, dus negeerde ik die wens. Ik bleef dus in pauzes in gezelschap en kwam bekaf thuis. Niet alleen tijdens dit soort cursussen, dit is iets wat ik van veel langer herken. In de pauzes dacht ik dat je je niet hoorde terug te trekken, dus deed ik dat niet.
Hun onderlinge herkenning zette mij ook aan het denken. 

Op facebook heb ik ook wat heen en weer geschreven met iemand die er bekend mee is. zij wees mij op een boek.

Dit boek bleek ik al in huis te hebben.
'n Jaar geleden bij de kringloop gekocht. De test toen gedaan, maar is er van alles tussen gekomen en heb ik er verder niets mee gedaan. De test opnieuw gedaan, zonder eerst naar de test van toen te kijken. De uitslag was precies hetzelfde; Van de 23 vragen had ik er 18 met ja en 5 met nee. Toen had ik zoiets, ach, zo'n test maakt zo'n schrijver wel zo dat iedereen hoog sensitief is. Dat verkoopt lekker.
Maar ja, kijk ik los van de test naar mezelf;
- kon ik niet genieten van het muziekconcert met manlief omdat ik steeds weer zag wat er allemaal omheen gebeurde, de cameraman die zich een breuk sjouwde aan al die kabels, de dame die in haar oor peuterde, de man die het wel erg warm had tijdens het spelen....
- was ik gisteravond op mijn werk ook weer erg gericht op de omgeving. Er trad een koor op, zag dat er net te weinig programmaboekjes waren, zat de voet van een van de bewoners erg oncomfortabel, zag ik dat een meneer niks van zijn boekje snapte, en dat ging het hele optreden zo door.
- Vinden mijn minderen dat de radio of tv wel erg snel zachter of nog liever uit moet.
- vind ik het heerlijk om zo af en toe een dag te hebben met niemand om mij heen, ook geen radio aan.
- zie ik me nog zitten tijdens de typeles. zodra de leraar op mijn vingers keek, stopte ik; t lukte niet meer.
- ik leg de lat ook hoog voor mijzelf; mag geen fouten maken. Zeker geen fouten waar anderen ook last van hebben.
- Op foto's van mijzelf als kind zie ik een verlegen meisje.

Nou ja, zo kan ik wel even doortypen.

Kenmerken van hooggevoeligheid;
1. de rust opzoeken.
2. moe worden van sociale contakten.
3. snel zorgen voor een ander.
4. een antenne hebben voor de echtheid van iemand.
5. hart voor mens, natuur en dieren.
6. een lijf dat snel ergens op reageert.

Ik wil er dus mee aan de gang, dingen leren herkennen en er mee om gaan. De last van t gevoelige tot kracht maken. Maar t ook herkennen zodat ik niet over mijn eigen grenzen heen ga, omdat ik denk dat dit sociaal gewenst is.

Ik laat je zo t boek zien, waar ik zelf ook mee aan de gang ga. Wie heeft dit boek ook gelezen? Wat heb jij er aan gehad?
Of kwam je na t lezen toch tot de conclusie dat het een hype is?
Vandaag was er op de radio ook een reportage over. Ik las pas achteraf dat er een reportage over geweest is.  Ik heb m beluisterd en wil m je ook laten horen.

Het boek is van Elaine N. Aron; Hoog sensitieve personen.

Via de link zou je het zelf kunnen bestellen als jij er ook meer over wilt weten. Het boek is mij ook door iemand aangeraden en ben er volop in bezig.
Laat  het mij ook weten als jij het boek kent of wilt gaan lezen.
Ik hoor graag je bevindingen over het boek, en over waar ik nu zo over schreef.
Zie jij het bij jezelf, anderen?

vrijdag 13 januari 2017

De weersverwachting klopte!

Gisteravond was er om tien uur, half elf, nog niets te zien van sneeuw. Het bleef gewoon regenen.
's nachts om vier uur waren we weer eens wakker, nu allebei. We hoorden en zagen we de sneeuwschuivers bij ons door de straat komen. Er is dus echt wel sneeuw gevallen!
Vanmorgen om half 5 moest manlief zijn bed uit om naar zijn werk te gaan.
Hij heeft deze foto's voor me gemaakt;



Bij daglicht zag het er zó uit;


De weerman had t er over dat er in t midden van het land ook papsneeuw kon vallen. En dat was t; Eén blubberige bende. Echt veel tijd om er van te genieten had ik niet. Niemand van ons, Alle vier waren we de hele dag aan t werk of school. Ik heb daardoor geen kans gehad om wat mooie sneeuwfoto's te maken. Is het jou gelukt?

Manlief zit als vrachtwagenchauffeur de hele dag op de weg, maar had niet echt veel last van de sneeuw gehad. Gunstige regio vandaag.

Volgende week schijnt het weer kouder te worden. Voor mij hoeft t niet.
Maar ja, als het dan eenmaal koud is, dan zijn die witte plaatjes vaak ook wel weer zo mooi dat t veel goed maakt.


donderdag 12 januari 2017

Morgen sneeuw?


Ik kan t me echt nog niet voorstellen; Dat hier morgenvroeg een pak sneeuw op ligt. Het begint hier nu net wat meer te regenen.

Zou hier echt een pak sneeuw vallen? 
Ik kan me zelfs nog geen laagje "poedersuiker" voorstellen, laat staan een pak sneeuw.

Morgen weten we t.
Morgen een nieuwe foto.

maandag 9 januari 2017

Opnieuw de broodbakmachine overleden.

Twee jaar geleden schreef ik ook al een blog over een overleden broodbakmachine.
Vandaag moet ik dat al weer schrijven. Nadat mijn vorige machine was gesneuveld kreeg ik later die van mijn moeder. Daar heb ik dus nog een poos van kunnen genieten. Gisteren hield na wat herrie ineens een van beide kneedhaken er mee op.
Het kneden was al een heel eind gevorderd. Ik heb het kneedprogramma opnieuw aangezet om wat langer te laten kneden met die ene kneedhaak. Ik heb de rozijnen, abrikozen en ander grut er maar niet meer ingedaan. Maar het is goed gegaan met dit broodje.

Vanmorgen heb ik de machine maar eens losgeschroefd. Eens kijken of ik de oorzaak kon vinden en verhelpen. De linker kneedhaak doet niets meer en kun je vrij ronddraaien.


Riempje losgeschoten misschien?
Heel optimistisch dacht ik dat ik er bij zou kunnen met t loshalen van 4 schroefjes.

Niet dus.
Ben daarna voorzichtig verder gegaan  met het loshalen van allerlei schroefjes. Dat ging allemaal prima. Bakwand er uit gehaald om nog verder in de machine te kijken.


Ik heb de oorzaak gevonden!


De aandrijfriem is finaal verpulverd en versleten. Maar ik weet niet hoe ik dit kan maken. Ik weet dus de oorzaak en daar houdt het mee op.
Van dit merk AFK-BM3 heb ik geen aandrijfriemen kunnen vinden om te bestellen. Ook heb ik geen flauw idee hoe ik nog verder in de machine kan komen om de aandrijfriem te plaatsen. Natuurlijk heb ik gegoogeld, maar ben alleen maar anderen tegengekomen met t zelfde euvel die de vraag stelden. Er is ook bij hen geen antwoord op gekomen.
Ik zou op een vrijdag naar het repaircafe kunnen gaan, Maar zonder riem kunnen zij er ook niets mee.

Nu is de vraag wat ga ik doen: Kijken voor weer een broodbakmachine, of het er maar bij laten? Ik vond t altijd wel leuk, een gemakkelijk, toch zelfgemaakt broodje. Liefst met veel "grut" er in als abrikozen, rozijnen en hazelnoten. Het zelf kneden met de hand gaat m voor mij niet worden. Dus dat is geen optie.
Nódig heb ik die machine niet.
En als ik ga zoeken;  Ga ik op marktplaats zoeken, of ga ik toch voor een nieuwe?
Nou ja, eerst maar even op zijn beloop laten. ik heb m niet gelijk morgen nodig.



zondag 8 januari 2017

Christen zijn en mindfullness?

Sinds kort heb ik gesprekken met de praktijkondersteuner van de huisarts. Vaste meelezers hebben al een beetje begrepen dat ik in t afgelopen jaar net iets te veel voor mijn kiezen heb gehad.
Twee gesprekken gehad, met twee verschillende personen. Eerst met een man, toen met een vrouw, de man verving haar wegens ziekte.
De vrouw waar ik het gesprek mee had wil mij maar aan de mindfullness hebben. Om te helpen of leren ontspannen.
Ik weet dat niet zo. Heb er mijn vraagtekens bij.

Als Christen zou ik toch genoeg moeten hebben aan mijn gebedsleven en vertrouwen in God? Maar soms was ik gewoonweg te gespannen en onrustig om te bidden. Soms ook gewoon te boos. Op collega's, op de gebeurtenissen, noem maar op.
Of vond ik dat mijn relatie met God op zo'n laag pitje stond dat ik dat eerst op orde moest maken voordat ik weer vragend kon bidden. Je gaat toch ook niet alleen maar naar je pa als je om geld verlegen zit?

Tijdens het gesprek met de vrouw heb ik een mindfullness oefening gedaan van 3 minuten. Ik weet t niet. Na afloop vroeg ze me hoe ik t ervaren had. Ik kreeg bij mijzelf t gevoel dat ik een beetje de gewenste antwoorden gaf, wetende dat ik niet zomaar thuis zou gaan "mindfullnessen". Of de gedane oefening thuis herhalen. Dit heb ik haar niet aangegeven.

Ik ben nu een paar weken verder. Heb wel momenten gehad waarop ik heel gespannen was. Heb wel geprobeerd om de oefening uit t gesprek te herhalen.
Maar ik werd er alleen maar heel katterig van.
Weet intusssen ook niet precies meer hoe dat zat met die 3 x 1 minuut.
Juist die oefening stond niet op het pakje oefeningen die ik meekreeg.

De feestperiode is voorbij. Het normale leven wordt door iedereen weer opgepakt. Man weer naar t werk, kinderen naar werk en school. Mijn januari rooster heeft iets minder uren dan het decemberrooster. Wel minder uren, maar nog steeds als vliegende kiep overal ingezet waar nodig. Ik heb nog eens op mijn werk aangegeven dat ik dit niet wil en op t moment niet kan. Het ook niet fair vind dat anderen wel hun vaste activiteiten verzorgen en  ik zo'n beetje overal ingezet wordt. In januari heb ik al wel minder uren, ik hoop in februari nu ook een rustiger rooster te krijgen.

Maar nu er minder werkuren zijn, wil ik wel het wandelen weer eens op gaan pakken. Dan maar zonder de hond, die wordt er te oud voor. De stevige wandelschoenen aan en gaan. Ik vraag me nog wel even af of ik met of juist zonder wandelmaatje zal gaan. Ik denk dat het misschien wijzer is om zonder wandelmaatje te beginnen. Anders praat je misschien veel met elkaar, over t werk, de kinderen en komt mijn hoofd nog niet tot rust. Als ik alleen op stap ga, kan ik tijdens het wandelen wel praten met God.

Bij het nakijken van de zorgverzekering zag ik dat ik zelfs vanuit de zorgverzekering een vergoeding kan krijgen voor een training mindfullness ter voorkoming van burnout klachten. Die mindfulness wordt dus wel  hoog aangeschreven in de medische wereld. Denk ik?
Heeft een van jullie er ervaring mee? Is het echt goed voor je? Is het niet een gezondheids hype, zoals er nu zoveel zijn? Een modecursus?
Deel me je visie over mindfullness of je ervaringen hiermee alsjeblieft. Ik ben er heel benieuwd naar. Hierover googlen gaf me niet echt veel inzicht. Jullie reacties zijn heel welkom!